Wat anderen
ervaren

Ervaringen van ouders die al eerder een afstemming door mij hebben laten maken. Hun woorden zeggen meer dan ik ooit zou kunnen.

Aquarel illustratie
Esther schrijft vanuit zoveel liefde en uit de kracht van het kind zelf, en dat voel ik als ouder meteen. Er is geen goed of fout, alleen maar meer eigenwaarde, begrip en richting.
Ervaring

Wat een ouder zegt

Esther is een talentvolle, warme, open vrouw met een enorme liefde voor kinderen, en dat voel je vanaf het eerste moment. Ze maakt op een prachtige manier contact met het ongeziene, en de verslagen die ze voor mijn kinderen heeft gemaakt zijn zo spot-on dat ik mijn kinderen er meteen in herken. Het is echt eye-opening om ze vanuit een ander perspectief te zien, vanuit boodschappen en inzichten die ik zelf nog niet had opgemerkt.

Door de vragen en handvatten die Esther aanreikt, kan ik zelf ook veel beter inchecken bij wat mijn kinderen nu écht nodig hebben, qua opvoeding, rust, ruimte om zichzelf te ontwikkelen en zich te ontplooien. En juist doordat het op zo'n liefdevolle en heldere manier wordt aangereikt, voel ik een diepere verbinding met wat mijn kinderen nodig hebben, wat ze ons gezin brengen, en wat ze me laten zien over de toekomst.

Ik pak haar verslagen vaak nog eens erbij, want elke keer lees ik er net iets anders in. Het raakt steeds een andere snaar, een andere emotie, een ander inzicht of een nieuwe openbaring. Esther schrijft vanuit zoveel liefde en uit de kracht van het kind zelf, en dat voel ik als ouder meteen. Er is geen goed of fout, alleen maar meer eigenwaarde, begrip en richting.

Haar werk geeft me houvast in uitdagende situaties. Wetende dat we hier allemaal krachtiger uit kunnen komen wanneer ik minder stuur, meer aanwezig ben, en mijn kinderen ontmoet precies zoals ze zijn. Het helpt me om hen nog beter te begrijpen in wie ze zijn en wat ze nodig hebben.

Esther weet precies de juiste woorden te vinden, woorden die troosten, openen en kracht geven. Ze doet dit vanuit een plek van openheid, aandacht en volledig zonder oordeel, waardoor ik me echt begrepen en gedragen voel in dit proces. Een enorme aanrader voor elke ouder die op een dieper niveau verbinding wil maken met hun kind.

Anoniem

Moeder van twee kinderen

Voorbeelden

Hoe een afstemming eruit kan zien

Hieronder vind je twee voorbeelden van afstemmingen, zodat je een idee krijgt van wat je kunt verwachten.

1

Afstemming op Lee

Wanneer ik me afstem op Lee, voel ik een soort tweestrijd in hem. Er Zijn en er tegelijkertijd niet willen Zijn. Hij is hier op aarde gekomen om dingen te ervaren, de ziel koos er tenslotte voor, maar het voelt tegenstrijdig. Wat doe ik hier, ik begrijp het niet goed, lijkt hij te denken. Dat kost hem energie en is een soort onbestemd gevoel in hem. Altijd wat wantrouwend wat er van hem gevraagd en verwacht wordt.

Lee is ondanks zijn zeer gevoelige aard een krachtig kind. Hij is gevoelig en eigenwijs. Deze 2 eigenschappen zorgen ervoor dat het niet altijd makkelijk voor hem is. Het één is soms niet verenigbaar met het ander. Hem de ruimte geven om dingen op zijn manier te onderzoeken en te ervaren is nodig maar juist die eigenwijze manier kan soms ook juist zorgen voor weerstand, op wat voor manier dan ook en die weerstand vanuit andere mensen is iets waar hij slecht tegen kan. Gevoelig voor bevestiging en goedkeuring dus. Hier zal hij zelf zijn weg in moeten vinden. Al spelend en ontdekkend zal hij zichzelf beter leren kennen en hier beter mee overweg kunnen. Wat hij daarbij nodig heeft is de ruimte om het te ontdekken op zijn manier maar ook zijn er grenzen nodig. Grenzen zijn soms niet logisch voor hem maar wel voor bv. Papa en mama. Ook hier zal hij soms moeite hebben met de logica ervan. Waarom mag iets wel of niet? Omdat hij een gevoelskind is, zal die grens beter worden geaccepteerd door hem als hij voelt dat papa of mama hier zelf echt achter staan. Dus zelf 100% in hun kracht staan op dat moment zonder schuldgevoel of twijfel, want hun twijfel haalt hem uit balans en maakt hem onzeker.

Bijzonder is dat Lee heel goed kan observeren en daardoor heel veel ziet en aanvoelt. Hij prikt a.h.w. dwars door je heen en je kunt hem dan ook niet voor de gek houden en doen alsof. Voordat hij iets doet, vindt hij het fijn om het van een afstandje te observeren en dan te voelen of het veilig is. Veilig om zichzelf te laten zien (zowel letterlijk als symbolisch) want wanneer hij zichtbaar is, wordt er iets van hem verwacht en dat is niet wat hij altijd fijn vindt. Dan voelt hij zich onder druk gezet en gaat het blokkeren in hem. Boosheid en dwarsheid tot gevolg of hij onttrekt hij zich van de situatie en doet er niet meer aan mee.

Ook is veiligheid belangrijk voor hem omdat hij erg veel aanvoelt bij andere mensen om hem heen en als die geen helderheid geven over wie ze zijn of wat ze willen, voelt dat niet goed aan. Als mensen niet oprecht zichzelf (durven of kunnen) zijn, voelt hij dat en is er ruis op de lijn in de verbinding tussen hem en die ander. Zijn verlangen is dat de ander zichzelf is en dat hijzelf ook die ruimte krijgt. Zo kan hij goed tot zijn recht komen en hoeft hij zich minder zorgen te maken over die ander, want zodra hij aanvoelt dat de ander ergens mee zit of verstopt zit achter een "jasje" neemt hij onbewust de taak op zich om daar iets mee te doen. Te helpen eigenlijk. Dit doet hij door te spiegelen. Lee is door zijn zuivere open mind heel goed in staat om anderen te spiegelen. Dit kan soms confronterend zijn voor anderen omdat hij er geen doekjes om windt. Het is wat het is. Niet mooier maken of verbloemen maar precies de trigger laten voelen waar die ander tegenaan loopt. Dit gaat bij hem vanzelf en hij kan ook niet anders. Maar het is altijd vanuit liefde. Liefde om die ander te willen laten groeien, in hun kracht te laten staan door hen te laten voelen en ervaren wat er eigenlijk nodig is of welke pijn ze nog aan mogen kijken. Vooral bij papa en mama kan dit getriggerd worden omdat zij zo dicht bij hem staan en hij hen zo graag gelukkig ziet. Dat is dan ook zijn eerste behoefte. Samen met zijn broertje heeft hij die taak op zich genomen en dit gaat vaak heel liefdevol maar soms op een manier die gezien kan worden als negatief gedrag. (dwarsheid, plagen, dingen kapot maken enz.) De grenzen die hij dan opzoekt zijn juist uitdagingen aan zijn ouders om hen bewust te laten worden waar ze nu eigenlijk voor staan. Wat vinden zij wel en niet belangrijk in de opvoeding. Omdat hij merkt dat zijn ouders hier soms nog zoekende in zijn, blijft het voor hem en zijn broer belangrijk om dat bewust te maken. Wat en waar ligt de grens? Waar staan ze voor? Wat mag hij laten zien en voelen zodat zij er niet omheen kunnen en er wel iets mee moeten doen?

Samen met zijn broertje en papa en mama is zijn leven een ontdekkingsreis. Samen ontdekkend wat het leven is en hoe het zo fijn mogelijk geleefd mag worden. En natuurlijk gaat dat niet altijd vanzelf. Zijn denkhoofdje maakt het daarbij soms niet makkelijk want er gebeurt zoveel in zijn hoofdje dat hij er soms last van heeft. Hij heeft dan ook een rijke binnenwereld. Zijn fantasie maakt dat hij van alles kan bedenken en geloven. Dit kan er ook wel eens voor zorgen dat iets erg overweldigend is. Hij heeft er dan zoveel bij bedacht dat het daardoor extra spannend wordt. Deze kwaliteit kan hij gelukkig ook inzetten om mooie dingen te bedenken en te fantaseren. Creativiteit is daar een mooie uitingsvorm van. Zich uiten is voorwaarde om zijn rijke gevoelsleven tot rust te brengen. Alles aan te kunnen en zo minder beïnvloedbaar zijn voor alle prikkels en verwachtingen van buiten.

Lieve Lee, wat is het fijn om even op je af te stemmen. Zoals ik het ervaar wil ik je vertellen dat jij zonder woorden al zoveel doet. Ik voel jouw boodschap: "Je mag er zijn, precies zoals je bedoeld bent te zijn". Dat vind ik heel bijzonder! Ook jouw houding van: hoezo doe jij dat zo? Jouw nieuwsgierigheid en kritische blik. Ik hou ervan!

Lieve Lee. Blijf lekker jezelf en vertrouw zoveel mogelijk op jouw eigen intuïtie. Laat die anderen maar "raar" doen. Jij weet wat voor jou wel of niet werkt en dat is het enige wat telt! Je bent een geweldig mooie en bijzondere jongen.

2

Afstemming op Kaia

Wanneer ik me op Kaia afstem, krijg ik het volgende door:

Kaia heeft een eigenheid waarin hij stevig staat. Het is een kracht die hem het leven aan laat gaan op precies zijn eigen unieke wijze. Deze zelfverzekerdheid komt niet vanuit het ego maar is een grote zielsbehoefte. Zijn uitdaging is om bij zichzelf te blijven terwijl er zoveel andere dingen van hem gevraagd en verwacht worden. Deze uitdaging kan soms frustratie opleveren als iets niet gaat zoals hij zou willen. Zijn houding kan dan soms wat baldadig zijn. Hij weet dan ook goed wat hij wel en niet wilt en kan daar heel standvastig in zijn. Deze wat opstandige houding heeft hij van nature en komt voort uit een behoefte om de regels van deze wereld omver te willen schoppen. Daarin kan hij zichzelf nog tegenkomen maar deze drempels overwinnen geeft hem juist de kracht om sterk te worden en in zijn eigen waarheid te blijven staan. Ook Kaia heeft veel ruimte nodig om dit al spelend te ontdekken.

Tijdens deze ontdekkingsreis onderzoekt hij hoe anderen zich verhouden tot hem. Hoe reageert die ander op hem? Is die ander te vertrouwen? Daarvoor gebruikt hij zijn sterke intuïtie, zijn kompas om te kunnen omgaan met andere mensen. Wanneer die ander de test doorstaat, is het pad vrij en durft hij de verbinding aan. Deze is dan gebaseerd op oprechtheid en authentiek zijn. Zijn broer is daarbij een goede medestander want samen voelt het sterker en het geeft hem die kracht om die ontdekkingsreis aan te gaan. Hij is daarbij vaker leidend en Lee is daarbij de volger, maar ze zijn daarin gelijk van waarde.

Kaia is net als Lee een kind die heel goed kan spiegelen. Wat dat betreft geven ze een soort cursus in zelfreflectie, maar dan dubbel zo krachtig. Elk op hun eigen manier maar altijd met de intentie om hun papa en mama in hun kracht te laten staan en te laten groeien in zelfliefde. Bij papa en mama voelt Kaia zich vertrouwd en zij zijn dan ook degene bij wie hij dit oefent en uitprobeert. Door grenzen te zoeken en door soms iets in hen te triggeren wat nog nodig is voor het eigen kind in zichzelf. Dit kind zijn ze nog steeds van binnen en die laat hij soms ineens tevoorschijn komen al spiegelend door bepaalde emoties of pijn of door de herkenning die hij ze geeft in zijn gedrag. Dit doet hij evengoed bij elk ander persoon in zijn leven alleen bij zijn ouders is de verbinding sterker waardoor de triggers heftiger aan kunnen voelen.

Kaia is ook erg gevoelig en dit is niet altijd makkelijk voor hem. Het zorgt soms voor overprikkeling en frustratie. Als er iets van hem gevraagd wordt vanuit onmacht, dan komt zijn behoefte aan zekerheid naar boven. Onmacht is geen goed uitgangspunt en is dus voor hem lastig te aanvaarden. Hierdoor komt hij in opstand en reageert door zich af te zetten. Hier komt weer die behoefte aan duidelijkheid naar voren. Kaia is een kind met een krachtige persoonlijkheid en dat vraagt hij eigenlijk ook van die ander. Niet door strenger te zijn of strakkere regels maar juist door stevig in jezelf te staan en hem het gevoel te geven dat hij weet waar jouw grenzen liggen.

Voor Kaia is verwerking van emoties door zich te uiten op een creatieve manier ook erg belangrijk. Hij staat open voor alles wat het leven hem wil geven en hier zijn eigen draai aan geven, is voor hem erg belangrijk. Graag neemt hij je hierin mee. Kijk! Zo kan het ook! Waarom de dingen doen op een bepaalde manier, alleen maar omdat het al lang op die manier zo gedaan wordt?! Juist lekker eigenwijs zijn, vanuit zijn eigen creatieve denkwijze.

Kaia is erg wijs en lijkt alles een beetje als een oude ziel te bekijken. Tjonge, tjonge, zijn we nu nog maar zover in ons groeiproces op aarde? Kan ik hier nog aan bijdragen? Poeh! Er is nog veel verandering nodig. Maar oké….ik ben hier dan toch….ik ga kijken wat ik kan doen.

Lieve Kaia, wat is het bijzonder om op jou af te stemmen. Zo lekker eigenwijs en zo samen met je broer een eenheid en toch allebei op jullie eigen manier het leven aangaan. Wanneer je bij me bent voel ik jouw acceptatie van wie ik ben zonder dat je daar woorden voor nodig hebt. En die verbinding voelt heel fijn en ontspannen. "Het is goed!" lijk je te zeggen. "Wees maar lekker jezelf. Er hoeft niet iets veranderd of aangepast te worden."

En eerlijk? Ik word daar heel blij van. Dankjewel dat ik even op je mocht afstemmen en even in je hartje mocht kijken.

Klaar om te beginnen?

Ben je benieuwd wat een afstemming of coaching voor jouw gezin kan betekenen?